Ile karmy dziennie dla psa i kota? Prosty sposób na wyliczenie porcji
Tabela na opakowaniu to dobry start, ale podaje szerokie widełki. Porcję łatwo policzyć samodzielnie: wystarczy waga pupila i kaloryczność karmy.
Krok 1: ile energii potrzebuje Twój pupil
Punktem wyjścia jest spoczynkowe zapotrzebowanie energetyczne (RER): 70 × masa ciała w kg do potęgi 0,75. Wynik w kilokaloriach mnoży się przez współczynnik, który zależy od wieku i trybu życia.
| Pies | Kot | |
|---|---|---|
| Młody (szczenię, kocię) | × 2,5 | × 2,0 |
| Dorosły | × 1,6 | × 1,2 |
| Senior | × 1,4 | × 1,1 |
To typowe wartości dla zwierząt kastrowanych lub umiarkowanie aktywnych. Pies pracujący, sportowy albo bardzo aktywny może potrzebować znacznie więcej, a zwierzę z nadwagą mniej.
Krok 2: ile kalorii ma karma
Kaloryczność (energia metaboliczna) jest zwykle podana na opakowaniu w kcal/kg albo kcal/100 g. Sucha karma ma najczęściej 330–420 kcal na 100 g, a mokra 70–120 kcal na 100 g, bo w trzech czwartych składa się z wody.
Krok 3: podziel jedno przez drugie
Dzienna porcja w gramach = zapotrzebowanie w kcal ÷ kaloryczność karmy w kcal/100 g × 100. Przykłady dla dorosłych zwierząt:
| Pupil | Zapotrzebowanie | Sucha (370 kcal/100 g) | Mokra (95 kcal/100 g) |
|---|---|---|---|
| Pies 5 kg | ok. 375 kcal | ok. 100 g | ok. 395 g |
| Pies 10 kg | ok. 630 kcal | ok. 170 g | ok. 665 g |
| Pies 30 kg | ok. 1435 kcal | ok. 390 g | ok. 1,5 kg |
| Kot 4 kg | ok. 240 kcal | ok. 65 g | ok. 250 g |
Łącząc karmę suchą z mokrą, dziel zapotrzebowanie między nie: na przykład połowa kalorii z puszki, połowa z chrupek.
Krok 4: obserwuj i koryguj
Każde wyliczenie to szacunek. Najlepszą wskazówką jest sylwetka: żebra powinny być wyczuwalne pod palcami, ale niewidoczne, a talia zaznaczona. Jeśli pupil tyje albo chudnie, zmień porcję o około 10% i sprawdź efekt po 2–3 tygodniach. Przy chorobach, ciąży, karmieniu i u szczeniąt dużych ras porcję najlepiej ustalić z lekarzem weterynarii.
Porównaj karmy
Ostatnia aktualizacja: 18 listopada 2026. Poradnik ma charakter ogólny i nie zastępuje porady lekarza weterynarii.